Onvertelde geheimen

Een sleutel als deze blijft niet lang zoek. Hij is ergens bovenaan uit een riem of zak geglipt, onder het oppervlak verdwenen voordat iemand eraan dacht ernaar te zoeken. Hier beneden, waar het licht breekt en buigt, nestelde hij zich tussen slib en schelpen totdat Nerina hem kwam opeisen.

Ze draaide hem eerst in haar handen, testte het gewicht, de vorm, de manier waarop hij het weinige licht ving dat die diepte bereikte. Niet gemaakt voor haar wereld, maar ook niet helemaal misplaatst. Hij werd zonder ceremonie aan de ketting toegevoegd, verwerkt tussen kralen en fragmenten die elders waren verzameld.

Nu hangt hij ertussen, glad gesleten waar hij is aangeraakt, donkerder waar het water zijn werk heeft gedaan. Hij opent niets daaronder. Dat is zeker.

Maar hij moet ooit iets hebben geopend. En dat is reden genoeg om hem te bewaren.