Lys' Blad

Lys sluit hem aan de voorkant, niet uit gemak, maar omdat het daar hoort. Het blad is geen detail dat is weggestopt. Het is het contactpunt, de plek waar alles samenkomt. Hun vingers blijven er even hangen nadat ze het hebben vastgemaakt, niet om iets aan te passen, maar om te voelen hoe het vasthoudt. De kleine groene kraal verschuift eenmaal, vangt het licht, en nestelt zich dan terug in de lijn.

Het zit niet zoals mensen verwachten. Het gewicht trekt lichtjes naar één kant, de vorm weigert zich te centreren. Het lijkt alsof het zou kunnen bewegen, alsof het zou kunnen veranderen als het lang genoeg alleen gelaten wordt, maar dat doet het niet. Het blijft precies waar het verkoos te zijn. Sommige dingen zijn nu eenmaal niet bedoeld om symmetrisch te zijn.