Liora's Mos

Liora laat geen voetafdrukken achter, niet van het soort dat je kunt volgen. Alleen een zachte verschuiving in het mos waar ze heeft gestapt, neergedrukt en dan weer opgetild, alsof het ervoor kiest om weer omhoog te komen op het moment dat ze verdergaat. Eens probeerde iemand haar te volgen en vond in plaats daarvan een cluster groene kristallen aan de voet van een omgevallen boom, vijf kleine vormen waar mos had moeten zijn, midden in de groei betrapt en tot stilstand gebracht voordat het zich verder kon verspreiden.

Ze herinnert zich dat ze ze nam. Niet allemaal tegelijk, de een na de ander, elke keer als het bos iets te snel groeide, iets te ver. Het mos luistert naar haar, maar niet zonder grenzen. Als het begint te kruipen waar het niet zou moeten, stilt Liora het, trekt het uit de grond en verandert het in iets dat niet langer wortel kan schieten. Vijf stukken nu, licht en donker dicht op elkaar gedrukt, elk vasthoudend aan wat het ooit was.

Ze draagt ze zodat het bos zich gedraagt. En als het dat niet doet, weet ze precies welke ze het eerst moet losmaken.