Ginkgo — Waaierbladstudie (Exemplaar nr. 008)

Verzameld laat in het seizoen, toen het blad aan de randen begon te verzachten. De vorm blijft intact; de karakteristieke waaiervorm is behouden, met een ondiepe inkeping in het midden.

Het drogen veroorzaakt een lichte kromming langs de buitenste rand. Het oppervlak krimpt ongelijkmatig, waardoor de fijne uitstralende nerven worden benadrukt. De structuur blijft behouden. Geen scheuren waargenomen.

Koper hecht eerst bij de stelaanhechting, en verspreidt zich vervolgens over het blad naar buiten toe. De nerven geleiden de verspreiding naar de buitenrand. Het onderliggende patroon bepaalt het uiteindelijke oppervlak. Geen correctie nodig.

De variatie tussen exemplaren is minimaal. Verschillen treden voornamelijk op in de diepte van de centrale inkeping en de mate van randslijtage. De onderliggende vorm blijft consistent.

Het oppervlak krijgt een warmere tint dan verwacht.

Kanttekening: Zou zweren dat het verschuift wanneer het niet direct wordt waargenomen. Waarschijnlijk gezichtsbedrog.