Ginkgo — Waaierbladstudie (Exemplaar nr. 002)

Verzameld laat in het seizoen, toen het blad aan de randen begon te verzachten. De vorm blijft intact; de karakteristieke waaiervorm blijft behouden, met een ondiepe inkeping in het midden.

Drogen veroorzaakt lichte krulling langs de buitenrand. Een kleine scheur is aanwezig langs één rand; deze verwijdt enigszins tijdens contractie, maar brengt de algehele structuur niet in gevaar. Het oppervlak krimpt ongelijkmatig, waardoor de fijne radiale nerven worden benadrukt. De structuur blijft behouden.

Koper hecht eerst aan de steelaanzet, en verspreidt zich vervolgens over het blad naar buiten toe. De nerven leiden de verspreiding naar de buitenrand. Het onderliggende patroon bepaalt het uiteindelijke oppervlak. Geen correctie vereist.

Variatie tussen specimens is minimaal. Verschillen treden voornamelijk op in de diepte van de centrale inkeping en de mate van randslijtage. De onderliggende vorm blijft consistent.

Het oppervlak krijgt een warmere tint dan verwacht.

Kanttekening:
Scheur was aanwezig vóór de verwerking. Deze is standgehouden zonder verder te scheuren.