Eucalyptus Aandenken

Het werd gedachteloos van de plant gehaald, één stengel van de vele, netjes afgesneden en apart gelegd met de rest van de kleine taakjes van de dag. Een tijdje gedroeg het zich zoals verwacht – het werd zachter, droger, en behield zijn vorm net lang genoeg om over het hoofd te worden gezien.

Op een gegeven moment werd het opnieuw gekozen. Niet om wat het was geweest, maar om wat het kon bevatten. Opgehangen, stilgezet en neergelaten in een bad dat geen haast kent, begon het oppervlak te veranderen. Eerst een dunne huid, dan een verzameling. Koper dat randen vond, zich nestelde in de lichte ribbels van blad en nerf, een structuur volgend die al compleet was.

Het komt er zwaarder uit, maar niet geheel gefixeerd. De kromming van de stengel blijft, de bladeren zijn nog steeds licht ongelijk waar ze zo gegroeid zijn. Wat eens groen was, wordt nu in metaal vastgehouden, niet vervangen maar voortgedragen – een kleine daad van bewaren, gevormd door tijd, oplossing en geduld.