Astrid #002

Ze zeggen dat Astrid geboren werd onder een hemel zo helder, dat de sterren haar wel moesten opmerken. Als dochter van verre sterrenbeelden groeide ze op tussen zilveren manen en gouden kometen, haar lach klonk als klokken door het fluweelzachte donker.

Elke ster die ze aanraakte bloeide helderder, zeven in het bijzonder – haar gekozen cirkel – die volgden waar zij ook dwaalde. Rond haar dansten ze, dichtbij cirkelend met kralen van licht en kleur, hun harten verlicht door kristallen vlam. Astrid, de ruimteprinses, weefde ze tot amuletten en schatten, klein genoeg om te dragen maar groot genoeg om een stukje van de kosmos te bevatten.

Nu, wanneer een van haar sterren een thuis vindt, zo wordt gezegd, brengt het de stilte van het universum met zich mee en de schittering van duizend ongeziene hemelen – een teken van het meisje dat ooit de nacht met haar handen aan elkaar reeg.