Astrid #000

Ze zeggen dat Astrid geboren werd onder een hemel zo helder, dat de sterren haar niet konden negeren. Een dochter van verre sterrenbeelden, groeide ze op tussen zilveren manen en gouden kometen, haar lach klonk als klokken door het fluweelzwarte duister.

Elke ster die ze aanraakte, bloeide helderder op, zeven in het bijzonder — haar gekozen kring — die haar volgden waarheen ze ook zwierf. Om haar heen dansten ze, dichtbij cirkelend met kralen van licht en kleur, hun harten verlicht door kristallen vlam. Astrid, de ruimteprinses, weefde ze tot amuletten en schatten, klein genoeg om te dragen, doch groot genoeg om een stukje van de kosmos te bevatten.

Wanneer nu een van haar sterren een thuis vindt, wordt gezegd dat het de stilte van het universum en de sprankeling van duizend ongeziene hemels met zich meebrengt — een teken van het meisje dat ooit de nacht met haar handen aan elkaar reeg.