Een Vrouwenakkoord
Een Vrouwenakkoord
Kan beschikbaarheid voor afhalen niet laden
In de stille momenten voor zonsopgang, wanneer de wereld haar adem inhoudt, deed ze haar gelofte. Niet in woorden, maar in een enkele blik, een subtiele verschuiving in de lucht. Een belofte niet aan een ander gedaan, maar aan zichzelf — een pact gesmeed in de ruimtes waar stilte luider spreekt dan welke bekentenis ook.
Deze overeenkomst moet niet worden geëtaleerd, maar met gratie worden gedragen, in de manier waarop ze zich presenteert, in de manier waarop ze tussen werelden beweegt — evenwichtig, doch onaantastbaar. Het is een gelofte gefluisterd in geheime tuinen, uitgewisseld in gestolen blikken, en verzegeld in de stille hoekjes van haar hart.
Wat werd beloofd? Alleen zij weet het. En ze zal het nooit vertellen.
Delen
